Szkolenia i wydarzenia - ngo.pl

„kiss to tell” to performans o pocałunku, który potrafi opowiadać w ramach projektu „Teatr na receptę”

W PJM i języku polskim
Z pętlą indukcyjną
Z audiodeskrypcją w wykonaniu Magdaleny Lange
Z ETR i przedprzewodnikiem
W obiekcie będą dostępne słuchawki wygłuszające oraz miejsce wyciszenia

Zapewniamy asystę w drodze do/z obiektu oraz dostęp alternatywny w obszarze poruszania się: przy użyciu bocznego wejścia i windy. Osoby, które będą chciały skorzystać z tych możliwości, prosimy o wcześniejszy kontakt z koordynatorką dostępności – Magdaleną Mądrą: e-mail [email protected], tel. 693 927 324.

Wstęp wolny, obowiązuje pobranie bezpłatnej wejściówki 

Czy pocałunek może mówić? 

Czy może być jednocześnie opowieścią i działaniem ust? 

Czy może być komunikatem, zawierającym w sobie historię, napięcie, hierarchię, zgodę lub przemoc? 

„kiss to tell” to performans o pocałunku, który potrafi opowiadać. 

O pocałunku, który może być momentem zawieszenia między aktem dominacji i oddania, między poczuciem zagrożenia i zachwytu. 

Podczas pocałunku można doświadczyć zarówno zażyłości, jak i stanu bliskiego unicestwieniu. W tym prostym geście ujawnić się może zarówno czułość i potrzeba współbycia, jak i mechanizmy władzy i pragnienia.

„kiss to tell” koncentruje się na relacji między fizjologiczną cielesnością oraz ciałem będącym narratorem. Artysta przygląda się pocałunkowi nie jako romantycznemu symbolowi, lecz działaniu tworzącemu przestrzeń, w której spotykają się przeciwieństwa: delikatność i brutalność, zachwyt i przemoc, cisza i chaos. W tym wymiarze pocałunek przestaje być tylko wyrazem miłości, ale zaczyna mówić własnym, nieskrępowanym językiem.

Koncepcja i performans Daniel Kotowski 

Tłumaczenie z PJM na język polski, będące częścią performansu Weronika Szymańska-Gątarek 

Konsultacje choreograficzne Alicja Czyczel 

Kostium Paweł Włodarski

Produkcja Maria Kilińska

Performans „kiss to tell” został zrealizowany w ramach festiwalu „Nowe Epifanie”. 

Daniel Kotowski urodził się w 1993 roku w Łomży. Jest artystą wizualnym i performerem, mieszka i pracuje w Warszawie. Doktorant Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W swojej praktyce artystycznej bada pojęcia niekompletności i kompletności oraz ich społeczne, polityczne i egzystencjalne konsekwencje. Jako osoba Głucha analizuje mechanizmy normatywności, komunikacji językowej i społecznej, a także relacje władzy wobec ciała i biologii. Tworzy performanse, instalacje, fotografie, obiekty i filmy wideo. Jego prace znajdują się w kolekcjach Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Śląskiego oraz Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Był nominowany do Paszportu „Polityki” (2024) i jest stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026) oraz m.st. Warszawy (2025). Jego prace prezentowano m.in. w Zachęcie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Galerii Arsenał w Białymstoku, CK ZAMEK w Poznaniu oraz podczas Berliner Festspiele i Theaterformen. 

Weronika Szymańska-Gątarek jest absolwentką filologii polskiego języka migowego oraz filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Pisze doktorat z zakresu językoznawstwa w Szkole Nauk Humanistycznych UW. Jej specjalnością są tłumaczenia na PJM tekstów o tematyce społecznej, psychologicznej, językoznawczej oraz związanej ze sztuką i dostępnością. Wykonuje również przekłady artystyczne, takie jak tłumaczenie spektakli teatralnych czy piosenek. Współpracuje m.in. z Zachętą – Narodową Galerią Sztuki, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Fundacją Kultury Bez Barier, Fundacją Inside Out, Akademią Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz Uniwersytetem Warszawskim.